Fire iherdige igong med "opptaksprøva" for å bli byrding, med Helene (i mitten) som lærar.

Som navn på "lærlingane" i laget, har det blitt valgt å bruke tittelen "byrding".
Det er ca. eit halvt års "lærlingetid" for å bli tatt opp som viking. I denne perioden er ein då byrding.
Tida er meint for kvar enkelt å sjå om dette er noko ein intereserar seg for og
vil leve som "fri kvinne/mann" i laget.

OPPTAK
Vil ein bli byrding har det blitt satt opp ei lita "opptaksprøve" som gjeng på:

1. SKEI
Som god viking må ein ete og bli stor og sterk, ellers kan ein ikkje yte noko i laget.
For å ete må ein ha redskap, ei skei.

Ein må ut i skogen for å leite seg eit godt emne til skeia. Her er Skafti jarl med på veg med Magnus byrding.

Greina skal ha ein fin bue, slik at ein får rette fasong. Arve høvding og Skafti jarl viser og forklarar.

Med ei god øks kløyver ein den delen av stammen ein ynskjer å bruke.

Under kundig hjelp skal så byrdingane spikke seg ei skei. Randi, Øyvind og Magnus

For den som ikkje har handtert ein spikkekniv så ofte tidligare, er dette eit bra stykke arbeid. Randi

Tre ferdige skeier. Bra for å vere fyrste gong.

2. Pose
Skeia er eit viktigt redskap for ein viking, så den må ein ta godt vare på.
Det beste er å ta med seg skeia kvar ein no er, og til det treng ein då ein pose.
Denne blir sydd i lin, med lintrå.

Ein klipper ut ein bit lin i dubbel størrelse av posen ein ynskjer. Det er for og bakstykkje i eit. Helene viser Inger

Kanten på tre sider brettast inn og syr over og under heile vegen rundt

Med bittesmå sting syr ein saman dei sidene som er falda. Men lar det stå att ca. to cm. oppe ved åpninga. Denne tette saumen er det som gjer posen sterk og tett.

Kanten blir bretta ned og sydd. Dette blir ein løpegang for ei snor.

3. SNOR
Skal ein viking få med seg posen sin må han ha ei god snor i den,
slik at den kan festast i belte

Med eit reidskap som likna dette fletta dei snorer.
Lintråden tvinna ein rundt "loddet", festa den øverst i kroken.
Endane måtte vere ganske like lange, laga ei løkkje i enden og hengte den opp.

Helene stend for å lære oss denne teknikken og.

No starter moroa! To personar held i kvar sine to "lodd". Ein sleppe eit lodd kvar, samstundes, diagonalt overfor kvarandre, og tek imot det som kjem imot ein. Så gjentas dette med dei to andre lodda.

		Her er det full konsentrasjon, og tonga rett i munnen.

Alle byrdingane tek kvar sin omgang og flettar.

Vinkelen mellom det ferdig vevde og lodda må vere lik, elles blir snora ujavn. Då må snora knytast opp, og sleppe ned meir tråd. For å drive på lenger mellom kvar oppknyting er det enkelte som då er late og stend heller på kne.

Fleire meter ferdig snor er ferdig. Det skal delast opp mellom byrdingane og knyte ein knute i endane så det ikkje raknar.

Snora blir tredd i løpegangen på posen. Knytt fast i beltet og skeia lagt oppi. No veit vi alltid kvar vi har skeia vår, og andre viktige reiskaper, urter og småting vi har behov for å frakte med oss til ei kvar tid.